Wie ben ik?

Mijn naam is Patty. In 2022 hoorde ik dat ik donorkind ben en een biologische dochter van de vruchtbaarheidsarts van mijn ouders.

Een intense, ingewikkelde tijd volgde. Maar ik voelde me ook blij, want ineens begreep ik mijzelf! Alles viel op zijn plek en ik vond een manier om hiermee om te gaan.

In dezelfde periode ontmoette ik een aantal van mijn vele halfbroers en halfzussen voor het eerst. Via hen kreeg ik antwoord op vele van mijn vragen.

Mijn verhaal schreef ik op in mijn boek Schepsel (november 2024, Uitgeverij Brooklyn).

Sindsdien nemen mensen mij in vertrouwen en vertellen ze mij over hun situatie. Donorkinderen blijken zichzelf vaak niet te begrijpen omdat de informatie over hun achtergrond onvolledig is of zelfs geheel ontbreekt.

Iedereen heeft zijn eigen proces, en zijn eigen tempo.

Ik ontmoet vooral mensen die er klaar voor zijn om te praten over donorconceptie en donorkindschap. Mensen die van hun familieleden thuis houden, en tegelijkertijd zichzelf niet te kort willen doen. Mensen voor wie het tijd is om de schaamte en schande van hun familie achter zich te laten, en eigenaar te worden van de zoektocht naar wie ze zijn. 

In mijn coaching help ik hen.

Wie ben ik nog meer

Als ik in mijn tuin ben geniet ik van het groen en de vogelgeluiden. Schepsel schreef ik voor een groot deel daar, in de rust.

In de zomer zet ik mijn eigen bloemen in een vaas en in de herfst kom ik blij thuis met versgeplukte appels en peren, en druiven om druivensap mee te maken.

Overal waar ik kom word ik aangesproken door donorkinderen die me kennen van social media. Het is heel bijzonder om te merken dat dat mensen steunt.

Iedereen heeft zijn eigen manier om met de effecten van donorconceptie om te gaan. En iedereen heeft dezelfde mensenrechten: je mag weten wie je bent, waar je vandaan komt, wie je familieleden zijn. Niets of niemand mag dat in de weg staan.

Weetjes over mij

• Ik wilde altijd al boeken schrijven, maar had nooit gedacht dat het eerste boek dat ik ooit zou uitbrengen over mijn eigen identiteit zou gaan
• Mijn favoriete boek was vroeger altijd De Ontdekking van de Hemel van Harry Mulisch. In dat boek heeft de hoofdpersoon een andere vader dan hij zelf denkt
• Nu ik zelf kinderen heb zie ik op een andere manier hoe groot de invloed van genen is, de genetische invloed van beide ouders is duidelijk terug te zien en te merken!

Zo onderzoek ik bijvoorbeeld wie ik ben en hoe ik ben geworden zoals ik ben

• Soms ga ik naar een plek die iets heeft betekend voor mijn biologische vader
• Ik bezocht de plek waar mijn opa krijgsgevangen werd gehouden en dwangarbeid moest verrichten: Nagasaki in Japan
• Als ik naar de kinderen van mijn zussen kijk zie ik de overeenkomsten met die van mij